เนื้อหาหลัก

คำนวณค่าชดเชยเลิกจ้าง

ใส่ค่าจ้างอัตราสุดท้ายกับอายุงาน แล้วรู้ว่าตามกฎหมายต้องได้ค่าชดเชยกี่วันและเป็นเงินเท่าไร อ้างอิงมาตรา 118 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541

อัตราตามมาตรา 118

ทำงานครบ 120 วัน แต่ไม่ถึง 1 ปีค่าจ้าง 30 วัน
ทำงาน 1 ปี แต่ไม่ถึง 3 ปีค่าจ้าง 90 วัน
ทำงาน 3 ปี แต่ไม่ถึง 6 ปีค่าจ้าง 180 วัน
ทำงาน 6 ปี แต่ไม่ถึง 10 ปีค่าจ้าง 240 วัน
ทำงาน 10 ปี แต่ไม่ถึง 20 ปีค่าจ้าง 300 วัน
ทำงาน 20 ปีขึ้นไปค่าจ้าง 400 วัน
กรณีที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
  • ทุจริตต่อหน้าที่ หรือทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง
  • จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
  • ประมาทเลินเล่อจนนายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
  • ฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบการทำงาน หลังถูกตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว
  • ละทิ้งหน้าที่ติดต่อกัน 3 วันทำงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร
  • ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุด
  • ลาออกเอง หรือสัญญาจ้างที่มีกำหนดเวลาสิ้นสุดตามกำหนด
คิดค่าจ้างรายวันจากฐาน 30 วันต่อเดือน ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้กับลูกจ้างรายเดือน
ตัวเลขนี้เป็นขั้นต่ำตามกฎหมาย นายจ้างจ่ายมากกว่านี้ได้ และยังไม่รวมสิทธิอื่นที่อาจมี เช่น ค่าบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนที่ยังไม่ได้ใช้ หรือค่าชดเชยพิเศษกรณีย้ายสถานประกอบกิจการ
ตรวจสอบอัตราเมื่อ 12 สิงหาคม 2569 — ใช้เป็นตัวช่วยคำนวณ ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กรณีมีข้อพิพาทควรปรึกษาทนายความหรือสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน